تحقق 60 میلیارد دلاری صادرات خوش‌بینانه است

نایب رئیس اتاق ایران و چین :
در تعریفی صحیح از صادرات غیر نفتی، این صادرات باید مختص کالاهایی باشد که در داخل و با تکنولوژی روز ساخته شده و در نهایت نیز صادر می‌شوند. در نتیجه تعریفی که از صادرات غیر نفتی در کشور وجود دارد بسیار نادرست است. بی‌ثباتی در وضعیت تجارت داخلی و خارجی ایران به حدی است که قدرت تحلیل و اظهار نظر را درخصوص پیش‌بینی رخدادهای آینده حتی از فعالان اقتصادی که از نزدیک این محیط را لمس می‌کنند ربوده است. تجارت در ایران در پیچ و خم روابط و مناسبات سیاسی ایران با دیگر کشورها، ضعف قوانین، تحریم‌ها و بسیاری از مشکلاتی از این دست درجا می‌زند و به نظر می‌رسد دولت ابتدا باید به رفع موانع موجود پرداخته و در مرحله بعد به پیش‌بینی وضعیت تجارت در سال‌های آینده بپردازد. از سوی دیگر رئیس سازمان توسعه تجارت اعلام کرده است که بر اساس پیش‌بینی‌های انجام شده حجم صادرات در بودجه سال 92 در حدود 60 میلیارد دلار خواهد بود.اعلام چنین رقمی‌ با وجود فضایی چنین محدود در کسب و کار و تجارت در ایران بسیار خوش‌بینانه و به نحوی غیر کارشناسانه است. سوال من این است با چه معیار و بر چه اساس قرار است این حجم از صادرات پیش‌بینی شده در بودجه محقق شود؟ آن هم در بودجه‌ای که هنوز لایحه آن به دست مجلس نرسیده و معلوم نیست در کدام مرحله قرار دارد. کشور تصمیم گرفته وابستگی به درآمدهای نفتی‌اش را کم کند، پس نمی‌توان چندان بر تاثیر درآمدهای نفتی در تحقق این 60 میلیارد دلار پیش بینی شده امید داشت. از دیگر سو اگر تکیه صادرات بر صادرات غیر نفتی هم باشد باید بگویم باز هم قابل تحقق نخواهد بود. دلیل این گفته نیز آن است که طی سال‌های گذشته که مسولان دم از توسعه صادرات غیر نفتی می‌زدند به یک نکته توجه نداشتند. اینکه صادرات غیر نفتی زمانی می‌تواند در توسعه اقتصاد اثر گذار باشد که تمرکز آن تنها روی صادرات کالاهای سنتی قرار نگیرد. در تعریفی صحیح از صادرات غیر نفتی، این صادرات باید مختص کالاهایی باشد که در داخل و با تکنولوژی روز ساخته شده و در نهایت نیز صادر می‌شوند. در نتیجه تعریفی که از صادرات غیر نفتی در کشور وجود دارد بسیار نادرست است. از سوی دیگر گفته شده قرار است جوایز صادراتی قطع شود.هرچند تا کنون در حدود سه سال است که هیچ وجهی در باب جوایز صادراتی به صادرکنندگان پرداخت نشده است، اما ذکر این توضیح ضروری است؛ در سال‌های گذشته به دلیل پایین بودن نرخ ارز، جوایز نقدی صادراتی برای پرداخت مابه التفاوت نرخ ارز و هزینه صادرات به صادرکنندگان پرداخت می‌شد اما در حال حاضرکه قیمت ارز بالا رفته خود صادر کنندگان نیز چندان تمایلی به دریافت جوایز صادراتی ندارند به شرط آنکه زیرساخت‌های تجارت و فعالیت های اقتصادی برای آن‌ها ایجاد شود.زیرا هم اکنون به دلیل بی‌ثباتی‌های اقتصادی صادر کنندگان به ناچار باید حاشیه بالاتری برای ریسک مبادلات خود در نظر بگیرند که هزینه‌های مبادله را برای آن‌ها افزایش خواهد داد و در بلند مدت موجب تحمیل ضرر و زیان به این فعالان اقتصادی خواهد شد.

قانون